طراحی مدل ارزیابی پایداری منابع انسانی در صنعت بانکداری - بایرامی عباس; باقر میرسلیمی سعید; پیله وری نازنین; کارگر شهامت بهمن (آموزش، تربیت و توسعه پایدار)
در مطالعه حاضر به موضوع طراحی مدل ارزیابی پایداری منابع انسانی در صنعت بانکداری (مطالعه موردی بانک تجارت) پرداخته شده است. پژوهش حاضر از حیث هدف پژوهش کاربردی و از حیث روش، کیفی با رویکرد نظریه داده بنیاد بود. در این پژوهش زاویه بندی روش شناختی با استفاده از روش‌های مختلف گردآوری داده‌ها نظیر روش مطالعه کتابخانه‌ای و بررسی منابع و متون تخصصی و همچنین مصاحبه نیمه ساختاریافته رعایت گردید. براساس نمونه گیری هدفمند، 20 نفر از مدیران و خبرگان بانک تجارت در سال (1403)، مورد مصاحبه قرار گرفتند. مصاحبه‌های انجام شده در نرم افزار ATLAS.TI کدگذاری شدند. برای تائید نتایج به دست آمده براساس سه سویه سازی، داده‌ها مورد ارزیابی و تحلیل روایی قرار گرفتند. با توجه به تحلیل کدهای باز و ابرکدهای استخراج‌شده، می‌توان نتیجه گرفت که پایداری منابع انسانی در صنعت بانکداری به مجموعه‌ای از عوامل مختلف وابسته است که در حوزه‌های فردی، سازمانی، اجتماعی، محیطی و مدیریتی قرار می‌گیرند. این عوامل در کنار هم موجب بهبود عملکرد، رضایت کارکنان، تعهد سازمانی، و ارتقاء کیفیت خدمات می‌شوند. عوامل فردی و روانی مانند سلامت روحی، هوش هیجانی، و ثبات عاطفی کارکنان، نقش کلیدی در ایجاد یک نیروی کار پایدار ایفا می‌کنند. بهبود این ویژگی‌ها موجب ارتقاء کیفیت زندگی کاری کارکنان و در نتیجه کاهش استرس شغلی و افزایش رضایت شغلی می‌شود. تناسب شغل با مهارت‌ها و ویژگی‌های فردی کارکنان از اهمیت بالایی برخوردار است. فرآیندهای انتخاب و انتصاب شایسته، شایسته‌سالاری، و توسعه مهارت‌های شغلی می‌تواند باعث افزایش کارایی و انگیزه کارکنان شود. فرهنگ سازمانی و ارزش‌ها نظیر تعهد به اخلاق حرفه‌ای، مسئولیت اجتماعی و زیست‌محیطی، و پایبندی به ارزش‌های انسانی، می‌تواند همبستگی و انسجام بین کارکنان ایجاد کند و موجب افزایش احساس تعلق به سازمان شود. مشارکت، همکاری و تعاملات اجتماعی میان کارکنان، مدیران و ذینفعان خارجی نیز تاثیر زیادی در ایجاد محیطی پایدار و موفق دارد. فعالیت‌های گروهی، حمایت از دیگران، و تشویق به نوآوری، می‌تواند موجب ارتقاء کارایی و کاهش نرخ ترک شغل کارکنان گردد. پایداری سازمانی و مسئولیت اجتماعی یکی دیگر از عوامل تاثیرگذار است. بانک‌ها باید علاوه بر تمرکز بر رشد و توسعه اقتصادی، مسئولیت‌های اجتماعی و زیست‌محیطی خود را جدی بگیرند و در طرح‌های پایدار مشارکت کنند تا هم‌زمان با موفقیت اقتصادی، به بهبود شرایط اجتماعی و زیست‌محیطی نیز کمک کنند. مدیریت منابع انسانی و توسعه آموزشی در صنعت بانکداری نیازمند بهبود مستمر است. برگزاری دوره‌های آموزشی و توسعه مهارت‌های کارکنان به‌ویژه در زمینه‌های نوآوری، خلاقیت، و مسئولیت اجتماعی، می‌تواند موجب افزایش توانمندی‌های کارکنان و تطبیق سازمان با تحولات محیطی شود.