اثرات تحریم‌های اقتصادی بر خشونت خانگی در تهران در سال‌های 1393 تا 1400 (مطالعه موردی: مراجعه‌کنندگان به نهادهای قضایی برای چالش‌ها و اختلافات خانوادگی) - نظری فر حسین; میرزایی خلیل; بهاری رقیه (آموزش، تربیت و توسعه پایدار)
این تحقیق به اثرات تحریم‌های‌ اقتصادی بر خشونت خانگی در تهران در ‌‌‌سال‌های 1393 تا 1400 اختصاص یافته و هدف اصلی آن «شناسایی ابعاد گوناگون اثرات تحریمهای‌ اقتصادی بر میزان خشونت خانگی در شهر تهران بین ‌‌‌سال‌های 1393 تا‌ 1400 » بوده و به دنبال پاسخگویی به این سوال بود که‌‌‌‌:‌‌‌‌ «ابعاد گوناگون‌ تحریمهای‌ اقتصادی تا چه میزان بر خشونت خانگی در‌ شهر تهران بین ‌‌‌سال‌های 1393 تا‌ 1400 تاثیر دارد؟»‌‌. روش انجام تحقیق و روش گردآوری اطلاعات‌،‌‌ توصیفی بوده است و از پرسشنامه پژوهشگر ساخته برای آزمون ارتباط مفهوم‌‌‌ها با هم و نیز صحت داده‌‌‌ها استفاده شد‌‌. جامعه آماری شامل مراجعه کنندگان به نهادهای قضایی برای چالش‌ها و اختلافات خانوادگی بودند‌‌. نتایج پژوهش نشان داد که برخی از متغیرهای اقتصادی و اجتماعی تأثیرات مثبت و معناداری بر خشونت خانگی دارند‌. متغیرهای مثبت و معنادار شامل تحریم‌های اقتصادی (ضریب 0‌.751)، فشار اقتصادی (ضریب 0‌.255)، استرس خانوادگی (ضریب 0‌.322)، کاهش درآمد خانوار (ضریب 0‌.446)، و افزایش نرخ بیکاری و قیمت کالاهای اساسی هستند‌. همچنین، دو متغیر منفی و معنادار شامل سیاست‌های حمایتی (ضریب -0‌.247) و توانمندسازی اقتصادی (ضریب -0‌.274) بر خشونت خانگی تأثیر منفی و معناداری دارند‌. از سوی دیگر، متغیرهای نهادهای حمایتی و ارزشیابی سیاست‌گذاری، تأثیر معناداری بر خشونت خانگی نداشتند‌. این نتایج تأکید دارند که فشارهای اقتصادی ناشی از تحریم‌ها، به‌ویژه در شرایط افزایش فقر و بیکاری، موجب تشدید خشونت خانگی می‌شود‌. همچنین، تقویت سیاست‌های حمایتی و توانمندسازی اقتصادی می‌تواند به کاهش این پدیده منجر شود‌.