آموزش، تربیت و توسعه پایدار 3092-7633 4 شهریور 1405 1405 07 01 The Effectiveness of the Integrated Resilience and Play Therapy Training Model on Problem-Solving Skills in Students اثربخشی مدل آموزش تلفیقی تاب‌آوری و بازی‌درمانی بر مهارت حل مسئله در دانش‌آموزان 1 16 FA اعظم محبی گروه روانشناسی تربیتی، واحد گرمسار، دانشگاه آزاد اسلامی، گرمسار، ایران. داود معنوی پور گروه روانشناسی تربیتی، واحد گرمسار، دانشگاه آزاد اسلامی، گرمسار، ایران. اکبر محمدی گروه روانشناسی تربیتی، واحد گرمسار، دانشگاه آزاد اسلامی، گرمسار، ایران. Journal Article 1404/04/10 <p>This study aimed to examine the effectiveness of an integrated resilience and play therapy training model on the problem-solving skills of elementary school students. This research employed a quasi-experimental design with pre-test, post-test, and follow-up assessments using a control group. The statistical population consisted of all fourth-grade female students in Tehran during the 2024 academic year. Using cluster sampling, 30 students were randomly assigned to experimental and control groups (15 each). The experimental group received 10 sessions of integrated resilience and play therapy training, while the control group remained on a waiting list. Data were collected using the Heppner and Petersen (1982) Problem-Solving Inventory and analyzed through mixed ANOVA using SPSS-23. Inferential results indicated a significant difference between groups in problem-solving skills (p&lt;0.001). The main effect of time was significant, showing improvement in post-test and follow-up scores compared to pre-test in the experimental group. The time × group interaction was also significant (p&lt;0.001), demonstrating the specific impact of the intervention. Bonferroni post-hoc tests confirmed significant differences between groups in post-test and follow-up stages, while no significant difference was observed at baseline. The findings suggest that the integrated resilience and play therapy training model significantly and sustainably enhances students’ problem-solving skills. This intervention can be considered an effective educational approach for strengthening children’s cognitive and emotional functioning.</p> <p>هدف این پژوهش، بررسی اثربخشی مدل آموزش تلفیقی تاب‌آوری و بازی‌درمانی بر مهارت حل مسئله دانش‌آموزان دختر مقطع ابتدایی بود. این پژوهش از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون–پس‌آزمون–پیگیری با گروه کنترل اجرا شد. جامعه آماری شامل تمامی دانش‌آموزان دختر پایه چهارم شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۳ بود. نمونه‌گیری به شیوه خوشه‌ای انجام شد و ۳۰ نفر (۱۵ نفر گروه آزمایش، ۱۵ نفر گروه کنترل) به‌صورت تصادفی انتخاب و جایگزین شدند. ابزار جمع‌آوری داده‌ها پرسشنامه حل مسئله هپنر و پترسن (1982) بود. گروه آزمایش طی ۱۰ جلسه آموزش تلفیقی مبتنی بر تاب‌آوری و بازی‌درمانی را دریافت کرد و گروه کنترل در فهرست انتظار باقی ماند. داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس مختلط در SPSS-23 تحلیل شد. نتایج تحلیل واریانس چندمتغیری و تک‌متغیری نشان داد که بین گروه‌ها در مهارت حل مسئله تفاوت معناداری وجود دارد (001/0&gt;P). اثر زمان نیز معنادار بود و نشان داد که نمرات پس‌آزمون و پیگیری نسبت به پیش‌آزمون در گروه آزمایش به‌طور معناداری افزایش یافته است. اثر تعامل زمان × گروه نیز معنادار بود (001/0&gt;P) که نشان‌دهنده اثربخشی مشخص مداخله در گروه آزمایش است. همچنین، نتایج آزمون تعقیبی بنفرونی نشان داد که در مراحل پس‌آزمون و پیگیری تفاوت میانگین‌های گروه‌ها معنی‌دار است، اما در پیش‌آزمون تفاوتی مشاهده نشد. نتایج نشان داد که مدل آموزش تلفیقی تاب‌آوری و بازی‌درمانی موجب ارتقای معنادار و پایدار مهارت حل مسئله دانش‌آموزان می‌شود و می‌تواند به عنوان یک رویکرد آموزشی مؤثر برای بهبود عملکرد شناختی و هیجانی کودکان مورد استفاده قرار گیرد.</p> https://journaltesd.com/index.php/tesd/article/download/283/247