آموزش، تربیت و توسعه پایدار 3092-7633 در دست انتشار 1406 10 01 A Sociological Explanation of the Relationship Between Social Indifference and the Propensity for Development (Economic and Social) Among Citizens of Karaj تبیین جامعه‌شناختی رابطه بین بی‌تفاوتی اجتماعی و تمایل به توسعه (اقتصادی و اجتماعی) در بین شهروندان شهر کرج 1 21 FA میر صابر تقی نژاد دانشجوی دکتری، گروه جامعه شناسی، واحد تهران غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران سروش فتحی گروه جامعه شناسی، واحد تهران غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران زهرا زارع گروه جامعه شناسی، واحد تهران غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Journal Article 1405 01 17 <p>This study aimed to provide a sociological explanation of the relationship between social indifference and the propensity for economic and social development and to examine the effects of social indifference on different dimensions of development propensity among citizens of Karaj. This applied study employed a descriptive-survey design. The statistical population consisted of all residents of Karaj County aged 15 years and older, from whom 383 participants were selected based on Cochran’s formula using multistage cluster sampling. Data were collected using a researcher-made questionnaire and standardized instruments. Social indifference was assessed through indifference toward oneself, indifference toward the social situation, meaninglessness, and disillusionment, whereas propensity for development comprised economic development, social development, social participation, empathy and cooperation, change and innovation, and achievement motivation. Face validity was used to evaluate validity, and Cronbach’s alpha coefficients were calculated to assess reliability. Correlation analyses and structural equation modeling were applied for inferential data analysis. Social indifference was significantly and negatively correlated with propensity for social development (r=-0.382, p&lt;0.001), social participation (r=-0.213, p&lt;0.001), empathy and cooperation (r=-0.181, p=0.001), and achievement motivation (r=-0.175, p=0.002), whereas its relationships with propensity for economic development and change and innovation were not significant. Structural equation modeling demonstrated a significant negative direct effect of social indifference on overall propensity for development (β=-0.245, p&lt;0.001). Significant negative indirect effects were also observed on social development (β=-0.158), social participation (β=-0.138), empathy and cooperation (β=-0.207), change and innovation (β=-0.139), and achievement motivation (β=-0.194). However, the effect on economic development was not statistically significant (β=-0.074, p=0.063). The findings indicate that greater social indifference is associated with a lower propensity for development, particularly in its social, participatory, cooperative, and motivational dimensions. Accordingly, reducing social indifference, strengthening social bonds, enhancing civic participation, and promoting responsibility and achievement motivation may facilitate the formation of more development-oriented attitudes and behaviors among citizens.</p> <p>پژوهش حاضر با هدف تبیین جامعه‌شناختی رابطه بین بی‌تفاوتی اجتماعی و تمایل به توسعه اقتصادی و اجتماعی و بررسی تأثیر بی‌تفاوتی اجتماعی بر ابعاد مختلف تمایل به توسعه در میان شهروندان شهر کرج انجام شد. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش اجرا توصیفی-پیمایشی بود. جامعه آماری شامل تمامی افراد بالای 15 سال ساکن شهرستان کرج بود که از میان آنان 383 نفر بر اساس فرمول کوکران و با روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه محقق‌ساخته و ابزارهای استاندارد گردآوری شدند. بی‌تفاوتی اجتماعی در ابعاد بی‌تفاوتی نسبت به خود، بی‌تفاوتی نسبت به وضعیت اجتماعی، بی‌معنایی و سرخوردگی سنجیده شد و تمایل به توسعه نیز شامل توسعه اقتصادی، توسعه اجتماعی، مشارکت اجتماعی، روحیه همدلی و تعاون، تغییر و نوآوری و انگیزه پیشرفت بود. اعتبار ابزارها از طریق اعتبار صوری و پایایی آنها با ضریب آلفای کرونباخ بررسی شد. برای تحلیل داده‌ها از آزمون‌های همبستگی و مدل‌سازی معادلات ساختاری استفاده شد. بین بی‌تفاوتی اجتماعی و تمایل به توسعه اجتماعی (r=-0.382, p&lt;0.001)، مشارکت اجتماعی (r=-0.213, p&lt;0.001)، روحیه همدلی و تعاون (r=-0.181, p=0.001) و انگیزه پیشرفت (r=-0.175, p=0.002) روابط منفی و معناداری مشاهده شد، در حالی که رابطه آن با تمایل به توسعه اقتصادی و تغییر و نوآوری معنادار نبود. مدل معادلات ساختاری نشان داد بی‌تفاوتی اجتماعی اثر مستقیم و منفی معناداری بر تمایل کلی به توسعه داشت (β=-0.245, p&lt;0.001). همچنین آثار غیرمستقیم آن بر توسعه اجتماعی (β=-0.158)، مشارکت اجتماعی (β=-0.138)، همدلی و تعاون (β=-0.207)، تغییر و نوآوری (β=-0.139) و انگیزه پیشرفت (β=-0.194) منفی و معنادار بود، اما اثر آن بر توسعه اقتصادی معنادار نبود (β=-0.074, p=0.063). یافته‌ها نشان می‌دهد افزایش بی‌تفاوتی اجتماعی با کاهش تمایل شهروندان به توسعه، به‌ویژه در ابعاد اجتماعی، مشارکتی، همدلانه و انگیزشی همراه است. بنابراین، کاهش بی‌تفاوتی اجتماعی، تقویت پیوندهای اجتماعی، افزایش مشارکت شهروندان و ارتقای احساس مسئولیت و انگیزه پیشرفت می‌تواند زمینه مناسبی برای تقویت نگرش‌ها و گرایش‌های توسعه‌محور در جامعه فراهم سازد.</p> https://journaltesd.com/index.php/tesd/article/download/480/325