تحلیل مضمون مؤلفه‌های پرورش هوش هیجانی در برنامه‌های تربیتی

نویسندگان

  • حسین عبدلی گروه روان‌شناسی تربیتی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

کلمات کلیدی:

هوش هیجانی, برنامه‌های تربیتی, تحلیل مضمون, مهارت‌های هیجانی, آموزش اجتماعی-هیجانی

چکیده

هدف پژوهش حاضر، شناسایی و تحلیل مؤلفه‌های پرورش هوش هیجانی در برنامه‌های تربیتی مدارس از طریق تحلیل مضمون داده‌های کیفی است. این مطالعه با رویکرد کیفی و روش تحلیل مضمون انجام شد. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با ۱۸ نفر از متخصصان تعلیم و تربیت، برنامه‌ریزان درسی و مربیان باسابقه شهر تهران گردآوری شد. نمونه‌گیری به‌صورت هدفمند انجام گرفت و مصاحبه‌ها تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت. داده‌های به‌دست‌آمده با استفاده از نرم‌افزار NVivo تحلیل و کدگذاری شد. روایی داده‌ها با بازبینی مشارکت‌کنندگان و تحلیل همتایان مورد تأیید قرار گرفت. نتایج تحلیل مضمون منجر به استخراج سه مقوله اصلی شامل آگاهی هیجانی، تنظیم هیجانی، و مهارت‌های اجتماعی و همدلی شد. در مجموع، ۱۸ زیرمقوله و ده‌ها مفهوم (کد باز) از داده‌ها استخراج گردید. یافته‌ها نشان داد که مؤلفه‌های هوش هیجانی عمدتاً به‌صورت ضمنی در برنامه‌های تربیتی گنجانده شده‌اند و رویکردی نظام‌مند در این زمینه وجود ندارد. همچنین، نقش معلمان و محیط کلاس به عنوان بسترهای کلیدی در پرورش این مؤلفه‌ها برجسته بود. پرورش هوش هیجانی در مدارس نیازمند تدوین برنامه‌های ساختاریافته، بومی‌سازی شده و مبتنی بر شواهد علمی است. ارتقاء مهارت‌های هیجانی معلمان، طراحی مداخلات آموزشی منسجم، و ایجاد فضای عاطفی امن در مدارس از راهکارهای کلیدی برای تحقق این هدف است.

دانلودها

دسترسی به دانلود اطلاعات مقدور نیست.

مراجع

Bowlby, J. (1988). A secure base: Parent-child attachment and healthy human development. Basic Books.

Brackett, M. A., Rivers, S. E., & Salovey, P. (2011). Emotional intelligence: Implications for personal, social, academic, and workplace success. Social and Personality Psychology Compass, 5(1), 88–103. https://doi.org/10.1111/j.1751-9004.2010.00334.x

Braun, V., & Clarke, V. (2006). Using thematic analysis in psychology. Qualitative Research in Psychology, 3(2), 77–101. https://doi.org/10.1191/1478088706qp063oa

Collaborative for Academic, Social, and Emotional Learning (CASEL). (2020). Core SEL competencies. https://casel.org

Durlak, J. A., Weissberg, R. P., Dymnicki, A. B., Taylor, R. D., & Schellinger, K. B. (2011). The impact of enhancing students’ social and emotional learning: A meta-analysis of school-based universal interventions. Child Development, 82(1), 405–432. https://doi.org/10.1111/j.1467-8624.2010.01564.x

Goleman, D. (1995). Emotional intelligence: Why it can matter more than IQ. Bantam Books.

Greenberg, M. T., Domitrovich, C. E., Weissberg, R. P., & Durlak, J. A. (2017). Social and emotional learning as a public health approach to education. The Future of Children, 27(1), 13–32. https://doi.org/10.1353/foc.2017.0001

Mayer, J. D., Salovey, P., & Caruso, D. R. (2004). Emotional intelligence: Theory, findings, and implications. Psychological Inquiry, 15(3), 197–215. https://doi.org/10.1207/s15327965pli1503_02

Vygotsky, L. S. (1978). Mind in society: The development of higher psychological processes. Harvard University Press.

دانلود

گاه‌شمار انتشار

چاپ شده
ارسال
بازنگری
پذیرش

شماره

نوع مقاله

مقالات

ارجاع به مقاله

عبدلی ح. (2023). تحلیل مضمون مؤلفه‌های پرورش هوش هیجانی در برنامه‌های تربیتی. آموزش، تربیت و توسعه پایدار، 1(3)، 9-17. https://journaltesd.com/index.php/tesd/article/view/14

مقالات مشابه

1-10 از 275

همچنین برای این مقاله می‌توانید شروع جستجوی پیشرفته مقالات مشابه.